In sommige delen van de wereld kunnen de vier seizoenen goed zijn voor eindeloos paardenplezier. In Canada, in de provincie Québec bijvoorbeeld, waar ruitertoeristen heel het jaar door kunnen genieten van een indrukwekkende natuurpracht. Te paard, met de koets, per slee of zelfs met de ski’s achter het paard… Een reis naar Canada zorgt gegarandeerd voor fantastische vakantieherinneringen!

Grenzeloos paardenplezier in Québec 

September, oktober zijn de maanden van de betoverende herfstkleuren van de Canadese esdoorns, terwijl de temperaturen ideaal zijn voor heel wat uren paardrijden in de uitgestrekte bossen. In de winter ziet het landschap er totaal anders uit: maandenlang (vaak van eind november tot eind april) is alles bedekt door een dik sneeuwtapijt. Wat dan weer heel andere recreatiemogelijkheden biedt, zoals bijvoorbeeld het paard inspannen voor de slee in plaats van de koets. Maar ook de buitenritten te paard in de sneeuw zijn voor de meeste Europeanen een onvergetelijke ervaring. Of wacht je toch liever op de lente of de zomer om op trektocht te gaan, en je daarna goed te laten verwennen? Deze herberg is een ideaal adres voor de natuurliefhebber die toe is aan een échte vakantie om de batterijen volledig weer op te laden.

Pure verwennerij

De herberg bevindt zich in de zogenaamde Eastern Townships. Een kleine 150 kilometer ten zuiden van Québec stad, en minder dan 300 kilometer ten oosten van Montreal, staat deze streek garant voor ‘country living’ op zijn best. Bij het doorkruisen van het glooiende landschap met bossen, meren en landbouwgronden, stuit men op pittoreske dorpjes met Victoriaanse architectuur, antiekwinkeltjes, lokale kunstgalerijen en kraampjes met vers geplukt fruit langs de straat.

Het hart van Gina, de sympathieke gastvrouw, ligt bij de paarden. Zij is een allround amazone, zowel klassiek als western geschoold, die haar gasten graag meeneemt op avontuurlijke buitenritten in de streek. Zelf deed ze haar hippische ervaring op bij het werk op verschillende ranches, van in de Verenigde Staten tot in Hawai, zodat ze de ideale gids is om ruiters op haar goed getrainde paarden te begeleiden. Als rasechte Québecoise is ze Franstalig, maar Engels gaat haar al even goed af. “Wij Québecois spreken nog het ‘originele Frans’ van zoveel eeuwen terug,” verklaart ze overtuigd haar soms grappig klinkend accent, en de ondanks alles toch door het Engels beïnvloedde woordenschat. Tja, zeg nooit zomaar Canadees tegen iemand van Québec... Deze immense provincie (vijftig maal zo groot als België) ten noordoosten van Amerika is nu eenmaal uniek qua geschiedenis, taal en cultuur. Canadees maar fier op de Franse afkomst, combineert Québec natuurschoon, creativiteit en tradities met een typisch ‘joie de vivre’. De sfeer is dan ook hartelijk en ontspannen. Naast het paardrijden en andere outdoor activiteiten kan men er zalig relaxen. Even plonzen in het buitenzwembad, lekker opwarmen in de jacuzzi, of genieten van een heerlijke massage… het kan er allemaal, een weldaad na actief genieten in de buitenlucht.

Op avontuur tussen de esdoorns

De paarden om mee op stap gaan zijn tredzekere Canadians, Quarter Horses en Appaloosa’s. De rijstijl voor de wandelingen is voornamelijk western, simpelweg voor het comfort van paard én ruiter. Maar Gina organiseert in de schoolvakanties geregeld kampen voor de jeugd, en ze geeft ook dressuurlessen aan beginnende en gevorderde ruiters. Voor de buitenritten is het wel noodzakelijk dat de ruiters de drie gangen beheersen in gevarieerd terrein.

De herberg ligt aan een ‘gravel road’ (onverharde weg) zoals er hier veel zijn, en wanneer we te paard vertrekken duiken we meteen de bossen in. Gina’s stagiaire, een studente van de driejarige hogeschoolopleiding ‘Ruitertoerisme’ en net zoals zijzelf perfect tweetalig, vergezelt de groep. Graswegen en zandwegen wisselen elkaar af; een eerste stevige draf, lichtjes bergop, is ideaal om onze paarden wat te leren kennen. De paarden draven vlot door, tot we een smal, kronkelend paadje in het woud inslaan. Mooi achter elkaar in stap volgen we Gina die haar weg zoekt tussen een doolhof van blauwe kabeltjes die de bomen met elkaar verbinden. Hierlangs wordt in het voorjaar het sap van de suikeresdoorns geoogst, dat vervolgens door koken ingedikt wordt tot ‘maple syrup’ (ahornsiroop). Het blad van de esdoorn prijkt op de Candese vlag, en de siroopplantages beslaan hier in Québec heel wat van de bosoppervlakte.

Zomer en winter paardenplezier

Het landschap is hier heuvelachtig maar niet steil. Af en toe moeten we met de paarden wat klimmen, waarna we voor de inspanningen beloond worden met prachtige vergezichten over de glooiende valleien. Waar de ondergrond het toelaat, houdt Gina het tempo erin, en een kilometerslange gemaaide grasweg nodigt uit tot een snelle galop. Daartegenover staat dat het op sommige plaatsen in het bos zeer drassig is. De paarden kiezen dan behoedzaam hun weg door de modder, en gelukkig duurt het ploeteren nooit echt lang. We rijden afwisselend in de bossen en in het zicht van de ‘bewoonde wereld’, met een stop bij één van de eerste pioniershuizen uit de streek. Dan dalen we geleidelijk af tot aan de rivier, die we met de paarden oversteken. Gina’s sportieve Jack Russel moet soms zwemmen om ons bij te houden in het snelstromende water. Uiteindelijk herkennen we vanaf de oever het terrein van de herberg en keren stilaan huiswaarts. Er zijn hier heel wat prachtige dagtochten te rijden, onder meer naar Lake Mégantic, en ook meerdaagse trektochten behoren tot de mogelijkheden.

In de winter is het hier heerlijk paardrijden in de sneeuw. De paarden zijn erop getraind en voor de ruiters spreekt het stille sneeuwlandschap van suikerbarakjes en oude kampen van de trappers tot de verbeelding. Zo kan men de buitenritten te paard natuurlijk perfect combineren met andere winteractiviteiten: een uitstap met de paardenslee, sneeuwmobiel of zelfs met de hondenslee.

Terroir cuisine

En dat is nog niet alles, want de herberg heeft naast de spa en de paarden nog een derde troef in handen: ‘terroir cuisine’. Deze term staat voor koken met lokale ingrediënten, hier grotendeels uit de eigen ecologische moestuin of uit de hormoonvrije eendenkwekerij. Gina’s echtgenoot Gilles is de chef van de auberge, zijn passie is koken. Met respect voor de tradities van de Franse gastronomie en de smaken van de Eastern Townships van Québec, schotelt hij de gasten de heerlijkste gerechten voor. En wie wil, kan zelfs een speciale kookles bij hem boeken!